Is galar thógálach, deadly a bhíonn i gceist le coinbhéanna a théann i bhfeidhm ar pheataí agus a tharchuirtear trí saliva. Go minic, glactar leis an ghalar seo hidrófobia nó hidrófobia, ós rud é gurb é a phríomhshomptóim an diúltú d'uisce ainmhithe tinn. Damáistí coinbhéise an néarchóras, a spreagann excitability méadaithe sa pheata, chomh maith le pairilis an chórais riospráide agus géaga. Is féidir le céad comharthaí madra raidis a léiriú iad féin fiú cúpla mí tar éis ionfhabhtaithe, ach is minic go dtéann an t-ionfhabhtú isteach go héasca ar an inchinn, de réir mar a bhraitheann na hainmhithe go bunúsach leis an muineál agus an ceann.
Forbairt ar choimhlint
An tréimhse goir confadh Maireann thart ar dhá sheachtain. Tar éis don víreas an corp ainmhí, tosaíonn sé ag bogadh ar feadh an snáithíní nerve leis an téad spinal agus inchinn, ceannteideal chun an faireoga salivary. Má théann sé na cealla inchinn an iolraithe víreas ar siúl go han-tapa. Chomh luath agus an chuma ar na comharthaí chéad confadh, is é an tarrthála ainmhithe dodhéanta. Mar sin féin, chun tuiscint a fháil ar cad is cosúil le madra raidis, is gá staidéar cúramach a dhéanamh ar fhoirmeacha an ghalair contúirteacha seo.
Foirmeacha coinbhleachta i madraí
Is féidir le hainmhithe cineálacha éagsúla coinbhinsiún a fhorbairt: foréigneach, depressive, atippical, remiting and abortive. Is minic a bhíonn foirm foréigneach den ghalar ann, agus tá thart ar dhá sheachtain ar a fhad. Ag an gcéad chéim prodromal den ghalar, tá comharthaí coinbhleachta canine fós dofheicthe, ach de réir a chéile taispeántar soghluaisteacht íseal, chomh maith le neamhaird a thabhairt ar na foirne. Sa tréimhse seo, is féidir le madraí coinbhleachta a bheith ró-aisteach, agus ba cheart dóibh an t-úinéir a chur ar an eolas cheana féin. Tá an dara galar manic, an galar, gan amhras ann go bhfuil ionfhabhtú an ainmhí gan amhras. Stopann an madra a bheith eagla ar dhuine, is féidir é a ionsaí go tobann agus iarracht a dhéanamh éalú. De ghnáth, tá an t-ainmhí abandons go hiomlán ar an uisce, tá sé ag léiríonn comharthaí pairilis an larainge agus an jaw níos ísle, agus salivation iomarcach. Maireann an chéim dheiridh paralítigh roinnt laethanta, agus ní ól an madra, ní itheann sé, ní imoibríonn sé leis an méid atá ag tarlú timpeall. Forbraíonn sí ionsaithe cothaitheacha agus forbraíonn sí pairilis iomlán orgáin inmheánacha, agus ina dhiaidh sin básann an t-ainmhí.
Bíonn madraí madra le foirm neamhghnách den ghalar tréithithe tromchúiseach agus tuirse níos mó, cuireann siad buinneach agus vomiting orthu. Is féidir leis an gcoinníoll seo thart ar shé mhí. Le coimhlintí tromchúiseach, níl an t-ainmhí, mar riail, ag ionsaí agus is gnách go n-itheann sé, ach tar éis cúpla lá, déanann sé casacht agus lobhadh a fhorbairt, agus pairilis na n-orgán agus an laringe ina dhiaidh sin. Maireann foirm iarrthóra an ghalair thart ar sheachtain, nuair a thromann riocht an madra, feabhsaíonn sé. Ach i ngalar gortaitheach, ní mór madraí coinchead a ghnóthú ar deireadh thiar, ach tá an cineál paiteolaíochta seo annamh nach bhfuil staidéar iomlán déanta air.
Conas coinbhleacht a chinneadh i madra?
Má tá amhras ann ar choinbhleachta, ba chóir an t-ainmhí a bheith ar leithligh ar feadh roinnt laethanta, agus déanann sé monatóireacht chúramach ar a riocht. De ghnáth, déantar diagnóisiú ar an galar trí shintomatomatology, gan aon tástálacha chun an víreas a shainaithint. Nuair a dhéantar an diagnóis a dhearbhú, ba chóir madraí raidis a chodladh, ós rud é nach bhfuil aon chóireáil ann don ghalar uafásach seo faoi láthair.