Litríocht na Rúise an 14ú-15ú haois

Cé go raibh cultúr agus litríocht an Ard-Athbheochan san Iodáil, agus i dtuaisceart na hEorpa, sa Ghearmáin agus san Ísiltír, chuaigh an Renaissance Thuaidh i dteagmháil leis an Apex, sa Rúis go raibh leibhéal forbartha ealaíne agus litríochta an-íseal.

Sa na céadta bliain 14-15th Prionsacht na Rúise díreach tar éis teacht chun shake as a n-shoulders luaithreach fada agus painful Tatairis-Mongol cuing. Ní haon ionadh é nach bhfuil litríocht an ama seo beagán difriúil ó chronicles na nDréimhsí Dorcha.

Litríocht Luath na Rúise

Is éard atá i litríocht na meánaoiseanna ar phríomhoidí na Rúise go príomha, agus tá cuid mhór díobh gan ainm, agus beathaisnéisí naoimh. An tíre ó bhéal litríocht na meánaoiseanna Rúise comhdhéanta de scéalta agus amhráin. Is éard atá sa litríocht 14-15 bliain, faoi seach, cruthaitheacht ó bhéal, gnáthchodanna agus stíleanna maireachtála. Sa dara leath den 15ú haois bhí suim i finscéalta eachtracha agus cruthaitheacht domhanda.

Is saothar tíre coiteann é cruthaitheacht ó bhéal (nó béaloideas), ó bhéal go béal. Déanann Béaloideas traidisiúin agus dearcadh domhanda na ndaoine a chothú, ag cruthú íomhánna uathúla agus cainte. I measc na seánraí mór healaíne tíre Rúisis raibh tionchar ar leith ar fhorbairt bhreise na litríochta epics, scéalta agus amhráin stairiúla.

Seánraí ealaíne béil

Murab ionann agus litríocht scríofa, a bhí neamhshonraitheach agus beagnach go hiomlán faoi shlrúchtú, bhí litríocht béil 14-15 bliain sa Rúis lán de fhoirmeacha agus seánraí éagsúla. Dár lá a tháinig saothair a bhaineann le hamhráin deasghnátha, epic epic, scéalta fairy, agus ar ndóigh, seanfhocail, cainteanna, comic agus cailíní aitheanta.

Bylina - seánra bunaidh de bhéaloideas na Rúise, leagan bunaidh den eipiciúil heroic, rud a léiríonn na héachtaí stairiúla fíor agus na daoine. Is minic a fhorbraítear gnéithe de fhicsean le Bylins agus cumhacht na laochra a hyperboliú.

Is scéalta ficseanúla nó eachtraí é scéalta fairy, athsheoltar i dteanga shimplí agus dírítear ar ghníomhaíocht nó ar fheachtas amháin, ar sháithithe le carachtair miotacha agus draíocht.

amhráin stairiúla - a seánra de bhéaloideas, ghlac cruth sa 14ú haois agus léiríonn sé athmhachnamh ar an epic. Molann na himeachtaí stairiúla tábhachtacha agus pearsantachtaí a bhaineann leo.

Litríocht scríofa

Bhí foirm uathúil i litríocht na 14-15 gcéadta bliain - rinne na manach cóipeáil go léir oibreacha, lena n-áirítear cáithníní ollmhór. Bhí beagán leabhair ann, agus níor scaipeadh iad go praiticiúil lasmuigh den eaglais.

De bhreis ar chastacht na n-oibreacha cóipeála, níor tharla litríocht an 14ú haois déag sa Rúis go coincheap an chóipchirt go praiticiúil - d'fhéadfadh aon manach a athscríobh an obair an chuid a mheas a bhí riachtanach ag an am sin a chur leis nó a bhaint. Dá bhrí sin, níl aon obair ar bith scríofa roimh lár an 16ú haois, rud a bheadh mar an gcéanna i dhá chóip.

Tá go leor teangeolaithe agus léirmheastóirí litríochta faoi dhó go bhfuil roinnt de na cáithníní ina dtáirge de chruthaitheacht chomhchoiteann. Is é an bunús atá leis seo ná an teanga agus neamh-mhaolú stíle laistigh den obair chéanna. Baineann sé seo ní hamháin ar na hamháin, ach freisin le beathaisnéisí na naoimh.

Seasmhacht seánra agus saturation mhothúchánach

D'fhorbair litríocht na Rúise sa 14ú 15ú haois, agus fiú suas go dtí an 17ú haois déag, an-chaomhnú. Bhí traidisiúin agus coinbhinsiúin litríochta ag teastáil ó obair scríbhneoireachta i seánra áirithe. Dá bhrí sin, níor athraigh tréithe stíle agus seánra na n-oibreacha go géar, ach go réidh, amhail is dá mba rud é go dtagann siad chun cinn óna chéile. Seo é an chaoi a tháinig litríocht eaglasta tirim agus dian chun bheith mothúchánach agus gar do na daoine.

Bhí tionchar mór ag an Tatar-Mongóil ar dhoimhneacht an anam mar thuismitheoir simplí nó mar cheardaí, chomh maith le scoláire, manach beoga. I gclaonadh amháin, brón ghinearálta agus neamhshuiméireacht shíoraí, rugadh litríocht nua Rúise den 14ú agus an 15ú haois, ag cur ina dhiaidh sin ar bhealach tirim le cur síos ar chronicles, saibhir teanga na beatha, chomh maith le híomhánna agus náisiúntacht na cruthaitheachta ó bhéal.

Oidhreacht na Litríochta Luath

Cosúil le Críostaíocht, tháinig scríbhneoireacht agus litríocht ar phríomhoidí na Rúise ón taobh amuigh, is dócha, dá bhrí sin, go bhfuil na chéad chronicles agus an saol chomh cosúil leis an Biosantine agus chomh difriúil ó na healaíona béil. Cé go bhfuil teanga na gcronicles tirim agus casta, tá amhráin tíre, scéalta fairy agus bylinas, in ainneoin a n-dhúchasacha, lán íomhánna beoga agus cuirtear cuimhne orthu go héasca.

Creideann go leor acadúil agus léirmheastóirí, go háirithe na Slavophiles agus a gcuid smaointe, go bhfuil an fhírinneacht ag litríocht na Rúise den ré nua, lena n-áirítear a aois órga, nach bhfuil an oiread sin ag uathúlacht anam na Rúise maidir leis an meascán aisteach, gan choinne de nochtadh tirim fíricí, cruinneas domhain agus íomhánna saibhir Litríocht ársa. Ní raibh an rud céanna sa 11ú haois neamhchomhráiteach, cosúil le neamh agus talamh, a bheith idirghabhála sa 14ú agus sa 15ú haois.

Is é an litríocht luath foinse an spiorad an-Rúisigh sin. Tá smaointe náisiúnta, náisiúntacht agus moráltacht bunaidh, gach rud a dhéanann idirdhealú ar litríocht na Rúise inniu, ó na céadta bliain is luaithe a bhí ann. Rinne litríocht an 14ú haois déag an bealach le haghaidh scéalta iontach Pushkin, scéalta dochreidte Gogol agus dánta Lermontov, a raibh tionchar múnlaithe aige ar chultúr na Rúise sa todhchaí.