Sebastian Brant. An dán "long fools"

Sebastian Brant - a satirist legendary an chúigiú céad déag, ó dhúchas na Gearmáine. Le linn a shaol, scríobh an file a lán de na n-oibreacha fiú. Mar sin féin, ar fud an domhain ar a dtugtar as a dhán dar teideal "long fools". Want a fhios mar gheall ar an scríbhneoir agus a cosán den saol níos mó?

Sebastian Brant: A Beathaisnéis

Rugadh an scríbhneoir sa todhchaí i 1457 i gcathair na Gearmáine Strasbourg. Mar an mac úinéir bialann, bhí an deis chun bogadh go dtí Basel, ar a dtugtar freisin mar "chathair saor in aisce" Sebastian Brant. Níl tallann óg thosaigh sé ag staidéar heolaíochtaí éagsúla, ina measc a raibh an dlí, litríocht chlasaiceach, agus mar sin de. Cheana féin i 1484 fuair Sebastian Brant an ceart a dhéanamh gníomhaíochtaí teagaisc, nó fiú 5 bliana ina dhiaidh sin, bronnadh an file céim dochtúireachta i réimse an dlí eacnamaíoch agus na Róimhe, a bheith ina dochtúir mar a thugtar air de an dá dhlí, a sna laethanta a bhí thar a rá. Níos déanaí Ceapadh Brant Déan Dhámh an Dlí. Cé go raibh Sebastian a chleachtas dlí féin agus ghlac siad páirt ghníomhach i leabhair a fhoilsiú éagsúla. Bhí Brant fear le stoic ollmhór eolais encyclopedic. Bhí sé líofa i Laidin agus ag an am céanna ag gabháil leis an staidéar na Gréigise ársa.

abhaile

In 1499, duilleoga Sebastian Basel agus d'fhill ar a thír dhúchais. An scríbhneoir thuill go tapa ar an meas na ndaoine. Brunt fuarthas beagnach láithreach ar riocht chléireach bardasach, agus i 1503 bhí sé ina Seansailéir cathrach. Chomh maith leis sin fírinne suimiúil go leor ó bheathaisnéis an scríbhneora go bhfuil an Maximilian Impire mar bhronntanas a thabhairt Sebastian Palatine teideal agus leis an seasamh na comhairleoir impiriúil. Ní raibh Sebastian Brant 10 Bealtaine, 1521, agus tá sé curtha ar an fhile ina chathair dhúchais de Strasbourg.

Sebastian Brant: dánta

Brant chuaigh síos i stair mar lyricist cumasach. File iarracht iad féin i seánraí éagsúla, bhí sé mar sin féin cáiliúla mar satirist. Sebastian Brant brutally agus uncompromisingly castigated na vices na ndaoine ar an am sin. Chomh maith leis sin fiú tabhairt faoi deara go raibh an chuid is mó de na dánta scríofa Brant i Laidin. an chéad bhailiúchán an fhile tháinig amach i 1498 faoin ainm "gnéithe difriúla". Ina measc an chuid is mó de Brant filíochta. Mar sin féin, is é an leabhar níos staire seachas ús ealaíne.

dán

dán satirical ar a dtugtar "long fools" - a Opus magnum fíor, an quintessence na hoibre iomlán an t-údar. An t-údar fógraí an-aptly stupidity agus bíseanna eile ar a lucht comhaimsire. Dán ar feadh i bhfad taitneamh as tóir mór i measc na ndaoine. Agus nach bhfuil sé seo iontas, toisc go raibh scríofa an leabhar candidly agus wittily. Lena chois sin, bhí a fhios Brant fad faoi shaol na ndaoine den am sin, a bhraith go han-mhaith ar an léitheoireacht. Tá ról mór a bhí dócha 75 priontaí a adorned an narrativa.

Ar feadh na gcéadta bliain, tá an leabhar curtha athscríobh arís agus arís eile agus a aistriú go an chuid is mó teangacha Eorpacha. An dán "long fools" aistríodh freisin Rúisis i 1965, na hiarrachtaí Lva Penkovskogo. Ba é an haistriúcháin is voluminous (a ghabhann leis an sleachta leabhar a foilsíodh i díolamaí éagsúla). Ar an drochuair, nach bhfuil eilimintí áirithe foilsithe bharr chinsireacht dian ag an réimeas cumannach. Mar shampla, san aistriúchán na Rúise nach raibh línte blasphemer, a dhaoradh Brant.

Mar a scríobh sa teanga na Gearmáine, tháinig an leabhar ina scáthán satirical de ré. Scríofa lena greann is gnách fools de gach Stripes, a raibh sé beartaithe ag gabháil go ríocht na stupidity léirítear. Faoi shúil ghéar a bhí Brant prionsaí, sagairt, manaigh, agus fiú dlíodóirí. Is é an dán permeated hiomlán ag seanfhocail agus nathanna moralizing. An t-údar iarracht aird an phobail a tharraingt ar na fadhbanna an am agus d'iarr sí ar nGearmáin go awakening, mhoráltacht a cheartú. Sebastian Brant a dhán chruthaigh treocht nua ar fad i litríocht na Gearmáine, ar a dtugtar an "litríocht na fools". Níos déanaí, tá an treocht seo imithe thar an Ghearmáin agus scaipthe ar fud na hEorpa.

Sa dán, an t-údar Úsáideann gníomhach symbolism. Dá bhrí sin, is é an amadán an siombail an damáiste in aigne an duine, a choimeádtar ag an gcúirt princely le haghaidh spraoi. An long, ina dhiaidh sin siombal, na laethanta saoire náisiúnta agus festivities eile. Lena chois sin, tarraingíonn an t-údar comhthreomhar leis an reiligiún, ag áitiú go stupidity - pheaca.