"Dandelion Fíon": a ceanglófar ar an Bradbury Ray

"Dandelion Fíon" (ceanglófar ón leabhar a leanúint thíos) - saothar Ray Bradbury, a tar éis éirí cheana féin clasaiceach. Le é, beidh tú plunge isteach i saol iontach de dhá cheann déag buachaillí agus chaitheamh leis ceann samhradh amháin, tá riamh a athdhéanamh, mar sin féin, mar aon samhradh, lá, uair an chloig nó nóiméad eile. Tar éis an tsaoil, gach tús nua - ócáid, is cuma cad é joyful nó brónach, iontach, nó go hiomlán de imní agus frustrachas, an rud is mó - a thabhairt dó tú breathe saol domhain, is dóigh go fírinneach beo.

"Fíon Dandelion": Sleachta faoi samhradh

Sa chlós i samhradh na bliana 1928. An príomh-charachtar - buachaill dhá bhliain déag d'aois Douglas Spaulding, atá ina chónaí i mbaile sleepy beag Greentown, rud a chiallaíonn literally "chathair glas". Agus ní do rud ar bith a tugadh ainm seo, toisc go bhfuil an oiread éadrom agus greenery lush, is cosúil, níl aon tosaigh, "ná le bhfómhar fada nó an gheimhridh bán nó fionnuar earrach verdant" nach bhfuil, agus beidh riamh a bheith ...

Ach Douglas, cé unconsciously, dar, a thuiscint go mbeidh luath nó mall deireadh, agus "zoryam Meitheamh, Iúil agus leath an lae, agus oícheanta Lúnasa." Beidh siad fanacht ach amháin i gcuimhne, agus is gá iad a bhreithniú agus iad a thabhairt chun críche. Agus má tá rud éigin dearmad? ní ábhar é, i bhfuil an cellar i gcónaí buidéal fíona dandelion, agus ar é - an dáta, ionas go mbeidh aon duine éalú an lá samhraidh.

Sea, tá sé níos mó ná riamh le samhraidh grianmhar - an uair dheireanach ar a óige carefree. Chun tosaigh ar an fhómhair, an lámh tosaigh sa domhan dosheachanta na n-aosach. Sin é an fáth ní mór dúinn Hurry chun cónaí, breathe i blasanna den am draíochta, á reáchtáil le cairde fooling timpeall le mo dheartháir chun titim isteach ar eachtra dochreidte, cur ceisteanna endless do dhaoine fásta agus a urramú, monatóireacht a dhéanamh ar a dtír ar an saol. Leanaimid de bheith ag léamh ar an úrscéal "Dandelion Fíon". Beidh Sleachta ó na hoibreacha cuidiú iúl an t-atmaisféar samhradh te.

áitritheoirí eile

Agus ag breathnú a bhí a bhfuil, mar sin féin Douglas - nach bhfuil an cónaitheoir amháin. Chomh maith le dó beo ar laethanta te an tsamhraidh agus an Baile Glas ar fad. Mar sin féin, ar a mbealach féin. Mar shampla, ní raibh mo sheanathair a fháil go leor dá gcuid mower iontach. Gach uair, gearradh féar úr, lamented sé nach féidir leis an bhliain nua a cheiliúradh ar an gcéad lá d'Eanáir. Ba chóir an lá saoire a bhogadh ar feadh an tsamhraidh. Chomh luath agus an féar ar an bhfaiche níos aibí chun haymaking, tháinig mar sin mar sin, an lá céanna go marcanna an tús. In ionad shouting "Hurrah!", Tinte ealaíne agus stoic fuaime lomairí shiansach sollúnta. In ionad confetti agus streamers - dornán de féar gearrtha freshly.

Ach ní go léir, agus ní léir i Greentown bhí chomh iontach. Bhí sé spás le haghaidh díomá, deora, quarrels dodhéanta, brón. Lena chois sin, nuair a bhí an ghrian ag leagan síos, bhí sé ar cheann de na milliúin de na bailte céanna, agus go raibh sé ach chomh dorcha agus uaigneach. bogey Nightlife. Chuir sé a chuid ollphéist, a bhfuil a ainm bás ... roam na sráideanna Slayer mistéireach agus uafásach. A sprioc - a chailíní óga nach bhfuil i Hurry a thabhairt ar ais abhaile, ciúin, tráthnónta samhraidh te.

A anáil an tsamhraidh

Fós féin, bhí an clós tsamhraidh. Agus tá sé, i gcodarsnacht leis an ghaoth gheimhridh fíochmhar ní a roinnt, ní do dhaoine roinneann nach bhfuil, iad a scaipeadh - gach ceann chun a theach, agus unites, ag glaoch chun taitneamh a bhaint ar an "saoirse fíor agus an saol", agus ionsú an "anáil te ar fud an domhain, go mall agus leisciúil ". Agus tugann sé le chéile, más rud é nach go léir, ansin go leor in aghaidh an lae a bhailiú caisearbhán. Bhí sé traidisiún urghnách - "ghabháil agus séalaithe i Samhradh buidéal" - fíon dandelion. Sleachta as an leabhar gá a thabhairt blas searbh deoch órga.

Ní féidir linn a bhailiú an ghrian ar roic, iad a chur go daingean sa bhanc agus láithreach dhúnadh an clúdach, sa chaoi is go bhfuil scaipthe i ngach treo. "Tráthnóna Lúnasa Díomhaoin, cnagadh rothaí tralaí subtle le leac oighir, gearrtha rustling féar, portaireacht faoi do chosa ríocht seangÚn" - mhaireann aon rud go deo, agus fiú is féidir leis an chuimhne theipeann. Cibé fíon dandelion gnó! A Glow an tsolais - "ach bláthanna titim ar an breacadh an lae." Agus fiú más rud é go mbeidh an lae fuar geimhreadh sa bhuidéal a shraith tanaí de deannaigh peep fóill tríd, "an ghrian an Mheithimh." Agus má fhéachann tú tríd é a chur ar an lá i mí Eanáir, sé láithreach agus "an sneachta a leá, agus is cosúil féar, agus na héin ag canadh sna crainn, agus fiú na bláthanna agus an tremble féar sa ghaoth." Is ea, is é agus "spéir leaden fuar" cinnte a bheith gorm.

Aois chorp agus anam

Gné shuaithinseach eile den leabhar "Dandelion Fíon" (luanna a leanúint thíos) - nach bhfuil sé i gceist go mbeadh aois áirithe. Mar leanaí de adolescence, i ndáiríre, is féidir le daoine an príomh-charachtar an aois chéanna, agus níos sine ag foghlaim go leor de na céanna dóibh féin as na hoibreacha ar Ray Bradbury. Ní haon ionadh go bhfuil an oiread argóintí mar gheall ar an aois, is é sin óige, óige agus seanaois, agus figiúirí go gciallódh go leor.

Mar shampla, a rá le daoine scothaosta go hionraic go gcónaíonn daoine d'aois go fóill i bhfad níos éasca, "mar gheall ar féachann siad i gcónaí mar má tá a fhios acu gach rud ar fud an domhain." Ach tá sé i ndáiríre? Níl, níos mó cosúil le sham agus masc. Agus nuair atá siad fhágáil leo féin, ansin surely wink siad ar a chéile agus aoibh gháire: Bhuel, conas a dhéanann tú mo mhuinín, mo cluiche, mar go bhfuil mé ina aisteoir maith? Agus fós tá an t-údar cinnte go bhfuil an t-am - ar chineál an hypnosis. Nuair a bhíonn fear naoi, is cosúil go bhfuil an t-uimhir naoi i gcónaí, is é agus beidh sé. In tríocha bliain, táimid muiníneach go ní bheidh an saol céim níos mó ná an "aghaidh álainn aibíochta." Seachtó is cosúil freisin go mbeidh i gcónaí agus go deo. Sea, táimid go léir ina gcónaí sa lá atá inniu amháin, agus is cuma cad é - óg nó sean. Seachas sin ní bheidh muid a fheiceáil agus ní fios.

faoin saol

An leabhar "Fíon Dandelion" downright iomlán ar an t-údar argóintí faoin saol agus an bhrí na beatha. Cuireann sé iad i mbéal na buachaillí agus na ndaoine fásta sa bhéal. Sa chás seo, tá sé dodhéanta a rá go bhfuil an chéad naive, agus i an focal deiridh sin gach - eagna. Is í an fhírinne inrochtana do chách, tá sé aon marcálacha aoise. Mar shampla, insíonn Douglas Tom go bhfuil sé an chuid is mó buartha faoi conas rialaíonn Dia saol seo. Chun a bhfreagraíonn an dara ceann go muiníneach go nach bhfuil sé riachtanach, mar gheall ar "tá sé ag iarraidh go fóill."

Nó tá anseo ceanglófar eile as an Bradbury ( "Dandelion Fíon"): ". Cad iad na upheavals i saol, áit a bhfuil siad ina dhiaidh sin tábhachtach" Doug marcaíocht uair amháin ar rothar, pedaled crua agus shíl mé, "Tá gach duine a shaolaítear ar dtús, a chéile ag méadú le himeacht ama tosaíonn aois agus bás ag an deireadh. Ní dhéanann an bhreith ag brath ar orainn. Ach ní féidir leis tionchar ar bhealach an aibíocht, sean-aoise agus bás? "

Agus ar deireadh, do lucht leanúna fíor na n-oibreacha de "Dandelion Fíon" - a ceanglófar i mBéarla faoin saol: «Mar sin, más rud é go thralaithe agus runabouts agus cairde agus cairde gar is féidir dul amach ar feadh tamaill nó dul amach go deo, nó meirge, nó titim as a chéile nó bás, agus más féidir le daoine a dúnmharaíodh, agus má tá duine éigin cosúil mór-grandma, a bhí ag dul chun cónaí go deo Is féidir le bás ... má tá seo ar fad fíor ... ansin ... I, Douglas Spaulding, roinnt lá, ní mór ... »; «.. Chreid mé i gcónaí a shainmhíníonn grá fíor an spiorad, cé go ndiúltóidh an comhlacht uaireanta chun a chreidiúint é».